پروژه نامه نگاری آدم های رنگی – شکست، همیشه آخر راه نیست - رنگی رنگی

پروژه نامه نگاری آدم های رنگی – شکست، همیشه آخر راه نیست

پروژه نامه نگاری آدم های رنگی – شکست، همیشه آخر راه نیست

پروژه نامه نگاری با یک موضوع جدید قراره دوباره شروع بشه و مثل سری قبل، قراره تو برای بقیه آدم‌های رنگی بنویسی. قراره کلمات‌مون رو تبدیل به همون بهونه‌ای کنیم که بعضی از آدم‌ها به دنبالش هستن تا دوباره شروع کنن، تا نا امید نشن و ادامه بدن. شاید نامه‌ای که می‌نویسی، همون تلنگری باشه که الآن کسی داره به دنبالش می‌گرده.

در مورد چی بنویسم؟

قرار شد که هر ماه، یک موضوع رو بهت معرفی کنیم. برای پروژه آبان هم این عنوان رو در نظر گرفتیم: « شکست، همیشه آخر راه نیست ». متنی که نوشتی رو در بخش نظرات همین پست ارسال کن و بعد تیم تحریریه رنگی رنگی، بهترین‌ها رو انتخاب می‌کنه. بعد از پایان مدت ارسال، در پست‌های جداگانه، نامه‌ها رو با اسم نویسنده منتشر می‌کنیم.

راهنمای مسابقه:

در محتوای نامه،نباید کوچکترین بی احترامی به هر گونه عقیده، ملیت و تفکری باشه.

می‌تونی از تجربه ها، پیشنهادات ارزشمند، لینک های مفید، داستان‌هایی با حس خوب استفاده کنی و حتی کتاب و شعر و … هم معرفی کنی.

هرچیزی که در نامه معرفی می‌کنی و یا ازش نقل قول می‌کنی، باید منبعی داشته باشه که بتونیم ذکر کنیم و قوانین کپی رایت رو رعایت کنیم.

بین ۲۰۰ تا ۶۰۰ کلمه باشه.

نامه‌ای که می‌نویسی باید یک ارزش جدید اضافه بکنه. یعنی به مخاطب مطلب تازه‌ای رو بیاموزه و یا آگاهی و انگیزه ایجاد کنه.

مهلت مسابقه تا روز ۳۰ آبان ماه هست. ممنون که با ما در این پروژه شرکت می‌کنی تا با انتشار روزی یک نامه رنگی، بهونه‌ای برای شادی، امید و انگیزه بیشتر به آدم‌ها هدیه کنیم.

Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on Twitter

دیدگاه‌ها

  1. Donya Izd
    ۳۰ مهر ۱۴۰۰

    به نام خدایی که همیشه هست
    سلام به همه ی دوستای رنگی
    امروز میخوام یه چیزی بهتون بگم که ممکنه تفاوت زیادی رو توی زندگیتون ایجاد کنه. اینکه شما گاهی شکست میخورین توی زندگیتون، توی هر قسمتی ازش، کامل عادیه و این اتفاقیه که همه تجربه ش میکنن و هرکی که تا حالا بار اول شکست نخورده اون عادی نیست!! شما وقتی میخواین برین مسافرت اما اشتباه میرین و به بن بست میرسین همونجا نمیشینین گریه کنین، خودتون رو مقصر بدونین و بقیه ی عمرتونو اونجا بگذرونین، نه، بلکه شما میرین نقشه رو چک میکنین دوباره نگاه میکنین تا بفهمین کجای راه اشتباه بوده. پیدا کردن مقصر کمکتون نمیکنه، غصه خوردن کمکتون نمیکنه، بلکه تنها چیزی که کمکتون میکنه امید و اشتیاقه. پس وقتی به اشتباهتون پی بردید برمیگردید به همونجایی که اشتباه کردید و با کمی دقت بیشتر اشتباهتونو اصلاح میکنید. اونموقع هست که به مقصدتون رسیدین، اونموقع هست که طعم موفقیت رو چشیدین… ولی اونجا تمومش نمیکنید!!! شکست آخر راه نیست ولی موفقیت هم آخر راه نیست! زندگی لذتی نداره بدون چالش هاش، بدون دست انداز ها و بالا و پایینی هاش. کسی که اشتباه نکنه به هر حال در آینده قراره اشتباه کنه. و این، همین اشتباهات زندگی ما رو میسازن. ما از اشتباهاتمون بزرگ میشیم. اینو یادت باشه:)
    شکست برای کسی اتفاق میفته که ریسک میکنه. و به قول سیریِس توی هری پاتر، زندگی چیه بدون یه کوچولو ریسک؟!
    کسایی هم که کاری نمیکنن شکست نمیخورن، ولی موفقیتی هم در انتظارشون نیست!!!
    پس حواست باشه شکست آخر راه نیست! با شکست تو یاد میگیری، تجربه میکنه و همین، یعنی زندگی کردن…




  2. Mahya
    ۳۰ مهر ۱۴۰۰

    وای چه عالی 😀




  3. روژین
    ۳۰ مهر ۱۴۰۰

    همیشه وقتی اسم شکستو میشنویم میترسیم چون شکست چیز تلخیه که ممکن نیست کسی تجربه نکرده باشه ولی وقتی بعد اون شکست با همه سختیا و تلخیایی که داره بلند میشیم، امکان نداره به خودمون افتخار نکنیم شکست درسایه مختلف و تلخیایه متفاوتیه که باعث میشه قوی تر ، بزرگتر و عاقل تر شیم و گاهی بهمون یاد میده که قدر شیرینی های زندگیمونو و حتی خودمونو بیشتر بدونیم.




  4. mohadeseh
    ۳۰ مهر ۱۴۰۰

    سلام دوست رنگی رنگی عزیزم…
    شاید من تازه اول راه باشم برای زندگی کردن اما چیزی که توی این هفده سال یادگرفتم رو می خواهم برای شما بگم.توی این چندین سال زندگی برای من چالش های عجیبی داشته شاید پیش خودتون بگید یک اذم هفده ساله چه چالش هایی اما چالش های زیادی داشتم و سخت ترینش تا اینجا برای من از دوسال پیش ششروع شد که من مجبورشدم انتخابی داشته باشم که نمی خوام دوسال تمام تحمل کردم کلی اتفاقا برام افتاد اما امسال بالاخره کاری کردم تا چیزی رو که میخوام بدست بیارم و توانستم خواستم بگم از شکستهات نترس اون ها بزرگت می کنند و باعث می شوند که قوی تر بشین ازشون درس بگیرید همان طور که من درس گرفتم.مراقب خودتان و دل های مهربونتون باشید.




  5. عَطآء
    ۳۰ مهر ۱۴۰۰

    سلام آدم رنگی جآن ، آبان ماهتون مبارک و پر از شادی باشه براتون ، در مورد موضوع این ماه میخواستم بگم که بنده این جمله رو با تمام وجود درک میکنم … بنده سال سومی هست که قراره در کنکور شرکت کنم ، مخالفت های زیادی در این راه شد ، حرف های دوستان و آشنایان و حتی خانواده باعث آزار من میشد و از طرفی دو بار شکست انگیزه من رو برای ادامه کم میکرد و سختی های زیادی رو تحمل کردم ولی با این حال امسال قراره با قید معافیت تحصیلی برای کنکور مطالعه کنم و بتونم به آرزوی چندین ساله ام یعنی پرستاری برسم ،
    خواستم بگم که مهم نیست اطرافیانت چی میگن یا زندگی چقدر خسته کننده شده ، وقتی به آخر مسیر نگاه کنی برات جذاب میشه … انقدر هم نگو نمیشه ، فقط یه لحظه فکر کن ، اگه بشه چی میشه 😍 در پناه خدا 💛




  6. فاطمه استاد حسینی
    ۳۰ مهر ۱۴۰۰

    سلام دوست قشنگ من
    میدونم گاهی به جایی میرسی که احساس میکنی انگار آخرشه و دیگه نمیکشی برای ادامه دادن، حس میکنی داری تموم میشی!
    میدونم گاهی زخم هایی رو قلب مهربونت تحمل میکنی که بعضی وقت ها ، بعضی آدم ها خواسته یا ناخواسته نمکدون ِ حرف های تلخ و سوزان شون رو بر میدارن و نمک میپاشن روی این خراش های روی دلت
    میخوام بهت بگم
    رفیق
    به نظر من همه ما ، حتی نا امید ترین آدم روی زمین، یه جایی ته ته ته ته ته ته قلبش امید واره
    امیدوار به ساختن به درست کردن به ادامه دادن
    من برای خودم اسم این احساس رو گذاشتم:حس آنه شرلی…
    حس طرد شدن اما کم نیاوردن، حس ضربه خوردن اما ادامه دادن
    میدونی
    گاهی باید سرتق باشی روی آرزوهات روی هدف هات روی خواسته هات…
    “وقتی کسی از محال بودن آرزوهایت میگوید ، ناشنوا باش”
    تو بلاخره سبز میشی
    حتما تو هم این دیالوگ معروف کتاب ملت عشق رو به یاد داری که مولوی به شمس میگه: پس زخم هایمان چه؟
    و در جواب شمس میگه : نور از همین زخم ها وارد میشود
    بهت قول میدم
    تو با این نور ، سبز میشی
    فقط کافیه همچنان پاتو بکنی توی یک کفش و سرتق باشی
    و کم نیاری برای درست کردن همه چیز
    امیدت باشه خدایی که نویسنده تمام خیرات جهانه
    من
    به عنوان یک هموطن عاشقانه دوستت دارم
    خواهرت ، فاطمه استاد حسینی

    پی نوشت: راستی اگر کمی از اطرافیانت دلخوری یا احساس نا امیدی میخواد حس آن شرلی درونت رو خاموش کنه ، پیشنهاد میکنم پادکست های رادیو راه که صحبت های مجتبی شکوری هست رو گوش کنی، میتونه توی تقویت حس آن شرلی کمکت کنه❤




  7. Shirin
    ۱ آبان ۱۴۰۰

    برسد به: آدم رنگی💞
    سلام دوست خوبم💮
    امیدوارم حالت خوب باشه و تو کارهات موفق باشی💛
    اگر شکست خوردی نترس🦋
    قوی و محکم باش و بلند شو و بر نا امیدی چیره شو💝
    حتما تا حالا بارها و بارها شکست خوردی و میدانی چگونه است…
    حالا من یه راه حل برات دارم دوست گلم☀
    باید راز هایی روبدونی:
    ۱_فردا یه روز جدید شروع میشه🌞
    ۲_تو میتونی با فکر کدن به چیزهای خوب ذهن ات رو از شکست دور کنی✅
    ۳_به موفقیت فکر کن
    و بدون خدا همیشه و هرجا باهاته💛💮💞💛💞☀




  8. Zizi gulu
    ۱ آبان ۱۴۰۰

    بلند شدن از یک گودال،سخت است .قبول!
    تلاش برای رسیدن به هدف،سخت است .قبول!
    اما،ایستادن بعد از هرشکست ،سخت تر است .قبول!
    تو قبول کن که بلند شدن آسان نیست .نباید خودت را تحت فشار بگذاری برای بلند شدن سریع.
    اول تیکه های شکسته شده روح روانت را با قدرت بهم بچسبان.
    دوم اعتمادت را از زیر پای شکست جمع جور کن و از اول بسازش.
    سوم ،برنامه بریز برای ایستادن آرام آرام .
    و بعد وقتی در آیینه نگاهت قفل چشمان روبه رویت شد به خودت باور داشته باش .
    فرمول ساده ایست . اما انجام دادنش از سخت هم سخت تر است .قبول کردنش؟….قبول!




  9. maryam.b
    ۲ آبان ۱۴۰۰

    سلام مهربون من حالت چطوره؟
    در حال تلاشی دیگه؟برای رسیدن به اون هدف قشنگت تلاش میکنی؟ ببین دوست قشنگم هیچوقت نا امید نشو خدا به هر پرنده ای دونه میده ولی اونرو داخل لونه اش که قرار نمیده پس برو دنبالش و اگرهم تو راه رسیدن بهش خسته شدی کم نیار استراحت بکن ولی جا نزن و دوباره به سمتش حرکت کن از شکست خوردن هم نترس دلیلی نداره که، شکست رو فقط یک توقف موقتی در زندگیت بدون به شرطی که باور داشته باشی به رویاهات اگه امیدوار باشی برای هر سدی که جلوت قرار بگیره حتی اگه هیچ راهی نباشه تو یه راهی برای برداشتنش پیدا میکنی🌻
    چند وقت پیش یک متنی خوندم که تلنگری برام شد حالا برای توهم مینویسم تا بخونیش
    (میدونی عزیز من!زندگی بدون روز های بد نمیشود اما روزهای بد همچون برگهای پاییزی،باور کن شتابان فرو میریزد و در زیر پای تو،اما اگر تو بخواهی! و درخت استوار و مقاوم برجای میماند
    عزیز من! برگهای پاییزی بی شک در تداوم بخشیدن به مفهوم درخت،سهمی از یاد نرفتنی دارد)
    شکست هم جزئی از زندگی ماست اما باید بدونیم که آخر راه نیست دوست خوب نادیده ام این جمله مولانا رو همیشه به خودت بگو و مدام تکرارش کن [خوب خوبی را کند جذب،این بدان!] عزیزم همیشه در حال خوبی کردن باش حتی اگه قدر خوبی های تو رو ندوستن تو اگه خوب باشی جایی که دستت نرسید خدا برات شاخه رو میاره پایین…
    به امید موفقیت تو زیبای من🌼




  10. مرجان
    ۳ آبان ۱۴۰۰

    سلااام بر سلاطین ایرانی

    تجربه ای که من از زندگیم و مشکلا ت داشتم این بوده که همیشه در پس اتفاقاتی ناگوار زندگیم درسها و شاید باورتون نشه اتفاقات خوبی نهفته بوده اینکه اون اتفاقات برامون ی تجربه باارزش میشن و شاید از خیلی مسایل ناگوارتر جلوگیری میشه
    شکست هایی که خوردم منو محکمتر از قبل کرده و اون ادم سابق نیستم که با هر بادی بلرزه ریشه هام
    محکمتر شده و باعث شده در شرایط حاد بهتر تصمیم بگیرم و حتی تشخیص بدم با چه کسی در مورد مشکلاتم مشورت کنم همینکه میدونم شکست هم جزیی از زندگی همه ما هست راحت تر با مسایل برخورد میکنم سعی میکنم ی همسر ی مادر خوب باشم و در این راه به همه کمک کنم




  11. Zahra sadatrasol
    ۳ آبان ۱۴۰۰

    آدم رنگی ی من سلام 😇
    منم خواهر رنگیت!قبلا هم نوشته بودم برات…
    اما باز هم میخوام بنویسم
    پس گوش کن.

    من و توییم که اشرف مخلوقاتیم!
    خداوند ما را خلق کرد تا همه را شگفت زده کنیم !
    پس توهم مثل من بجنگ برای آینده بجنگ همون آینده ی درخشان ، همونی که سهم توعه.
    از زمین خوردن نترس ، کی ، کجا گفته که شکست آخر راهه؟ شکست میتونه یکی از پله های نردبان باشه، نردبان 《 موفقیت 》همون نردبانی که تورو به کمال خودت نزدیک میکنه
    همه شکست خوردن ، همه !!!
    هر کسی که موفق شده شکستم تجربه کرده
    همین الان برو جلو آینه ، خودتو نگا کن تو اشرف مخلوقاتی پس بی شک میتونی !
    از پله ی شکست برو بالا من بهت امید دارم …
    میدونم که اگه بخوای میتونی!
    حال خوب لحظه ی تو حال خوب منه …




  12. ریحانه وحیدیان
    ۶ آبان ۱۴۰۰

    میدانم…:)
    خوب میدانم این باتلاق تشنه به جانمان و خواهانه لبخندمان است.خوب میفهمم که این تاریکی به تنمان رخنه کرده و قلم بر دستمان نمی‌نشیند و موسیقی گوشمان را نوازش نمیکند و کتاب ها مارا میبلعند…و انحنای لبخند ها دلمان را روشن نمی‌کنند.و ادم ها در خیابان فقط از کنار هم میگذرند،
    شکلات ها و ابنبات ها جایشان را به قرص ها و دارو های اعصاب دادند و این ،چیزیست که دچارش شده‌ایم
    ما شکست خورده های آواره ای هستیم که جانی برایمان نمانده…
    و هیچ نمیدانیم چه در انتظارمان است…
    اما،به درخت ها نگاه کن!
    میدانیم که روزی قرار است لباس ها بر تن داشته باشند و شکوفه ها دهند و میوه ها به ثمر برسانند …
    و ما!!!
    و ما باید روزی،ساعتی،هفته ای قدم از قدم بر‌داریم و لبخند زده و قهوه هامان را با شیر و شکر سفارش داده و کتاب ها خوانده و گرد ها روبیده و شروع کنیم:)
    و به پایان برسانیم و به فرزندانمان یاد داده ک شکست بخورند و باک نداشته باشند:)
    از هرچه‌که بود،هرچه ‌که هست:)
    پایان
    ۱۴۰۰/۸/۶
    (ریحانه)




  13. ghazal_bhd
    ۸ آبان ۱۴۰۰

    سلام دوست رنگی من…
    الان که دارم اینو مینویسم دقیقا وسط چندتا مشکل بزرگم، اما…
    اومدم اینو بگم،
    میدونی توکل یعنی چی؟
    یعنی من، تو همه تلاشمون رو( با توجه به همه ی محدودیت هایی که داریم ) کنیم و نتیجه رو واگذار کنیم به خدا…
    این یعنی توکل…
    و یه جمله واسه من و تو و دوست های رنگیمون:
    من نمیدونم داستان زندگیم چطور تمام میشه، اما مطمئنم که تو داستانم نمیخونی من دست کشیدم..

    بی نهایت حس خوب برای تو…




  14. Saba
    ۸ آبان ۱۴۰۰

    آدم رنگی رنگی عزیزم سلام ؛
    خواستم بهت یادآوری کنم که دنیای ما پر از رنگه و هر حال و اتفاقی رنگ مخصوص خودش رو داره .تو این زندگیه رنگارنگ گاهی وقتها می‌رسی به یه رنگ تیره!خیلی ها بهش میگن شکست 🙂 اما من کلمه ی بهتری دارم براش .”توقف” وقتی به این رنگ رسیدی حال دلت تیره میشه ، ولی فقط میخواد بهت بگه که کمی از سرعتت کم کنی و تا رنگهای دیگه ی مسیرت رو ببینی و بهشون توجه کنی!ممکنه اولش مبهم باشن برات اما باید تمام شجاعتت رو دوباره بکار بگیری ، بعضی از رنگهارو ترکیب کنی و رنگ جدیدی بسازی برای زندگیت! این تیرگی باعث میشه که نیمه ی دیگه‌ای از وجودت روشن‌تر و زیباتر بدرخشه چون “تو” خالق رنگ جدیدش بودی . پس یه نفس عمیق بکش و دوباره شجاعتت رو جمع کن و رنگ تازه ای بساز!
    به امید حال خوب




  15. راضیه
    ۹ آبان ۱۴۰۰

    به نام‌خالق زیبایی…

    سلام به همه آدم های رنگی ….

    در خطاب به خودم‌و همه دوستان رنگیم‌می خوام بگم‌تا حالا فکر کردین شکست یعنی چی ؟؟؟ منظورم واژه شکست نیست ها…خود شکست…
    بیان با هم از یک زاویه دیگه به شکست نگاه کنیم….می دونین من فکر می کنم وقتی شکست بشکافی میبینی پشت شکست کلی چیزهای قشنگ هست….مثلا یکیش اینه که تو کلی تلاش کردی …کلی حرکت کردی ….اخه آدمی که حرکت نکنه شکست هم‌نمی خوره…میبینی….حالا شکست یکم خوشگل تر شد…چون نشان دهنده این که تو برای رسیدن به آرزوهات تلاش کردی…بی تفاوت نبودی….نا امید نبودی….نشان میده که نصف راه رو آمدی و حالا فقط باید یک‌جاهایی تغییر بدی …تا از جاده شکست وارد جاده پیروزی و موفقیت بشی…اصلا من میگم در امتداد جاده شکست موفقیت وایساده و داره برای ما چشمک می زنه…..اما اگر بلند نشیم دوباره حرکت نکنیم ..موفقیت نمی بینیمم….

    میدونی آدم رنگی جان ….من فکر میکنم که باید شکستهامون رو هم جشن بگیریم…چون به ما نشان دادن که کدوم مسیرها اشتباهه و دیگه باید دور آن ها رو خط بکشیم..چون می توانند کلی به آدم های دیگه هم کمک کنند که دیگه از آن مسیر نرند…پس بلند شو بلند شو …و ادامه بده و مثل ادیسون اگر هزار بار دیگه هم شکست خوردی خوشحال باش و به خودت بگو من فقط فهمیدم از این هزار تا راه نمیشه به مقصد رسید… و انقدر پیش برو تا شکست از رو بره و موفقیت راهی به جز در آغوش گرفتنت نداشته باشه…

    تقدیم به تمام آدم های رنگی که ادامه میدن…

    ۹/۸/۰۰
    راضیه عارفیان




  16. فاطمه آستارائی
    ۱۲ آبان ۱۴۰۰

    دوستِ رَنگیِ من؛سلام.
    میخوام تو این نامه، واژه هایی رو باهات درمیون بذارم که از رِشحه ی قلبم میچکن و قراره مادامی رو زیر سایه ی نگاهت جا خوش کنن. آقایِ نویسنده ،تو یکی از جلساتِ کارگاهِ نوسیندگی میگفت،شخصیتِ اول داستانتون،نباید از نقطه ی آغازِ داستان،قهرمان بوده باشه.اون باید در طول داستان،با سختی ها مواجه شه،شکست بخوره،مبارزه کنه و در آخر، پیروز شه‌.کتابی که شخصیتِ اصلیِ اون، در مسیرِ رشد و پیشرفت سِیر کنه،بدونِ شکست و باختی،قطعا برای خواننده جذابیتی نخواهد داشت.
    و این بندِ کوچکیست از جزوه ای تحتِ عنوانِ؛چطور یک داستانِ جذاب بنویسیم.آوردمش اینجا تا بهت بگم؛
    به واژه ها سوگند و به دستی که مینوسد؛شکست،آخر راه نیست هرگز.شروعِ فصلِ داستانِ ماست اصلا،درست همون نقطه ی آغاز.اونجا که سفر میکنی به کتاب،به حجمی از برگه های منسجم که دنیایِ ‌رنگارنگی رو در خودشون جای میدن.خودت رو میگذاری جایِ شخصیتِ اصلیِ داستان و همجوارِ اون تو تاریکی ها بدنبال روشنایی میگردی و طیِ مسیری رو در پیش میگیری که در اوانِ داستان،گُنگ بنظر میرسه.با شخصیت اصلیِ داستان،که کلمات،بَر گِردِ انتخاباتش میچرخن،مانوس میشی و از زخمی که اون برمیداره به ستوه میای.پا به پاش رُشد میکنی ، سبز میشی و سراسر کتاب رو برایِ رسیدن به فصلِ پیروزی،اون کشفِ شادی آورِ داستان، بی صبرانه،لحظه شماری میکنی تا بالاخره تصویرِ آرامشی که بر صورتِ شخصیتِ محبوبِ داستان،نقش ببنده رو یک جا گوشه ی ذهنت حک کرده باشی و یادت باشه،اینکه حالا آشفته حالی و هیچ چیز سَرِ جای خودش بنظر نمیرسه،خوش استدلالیست برای پیروزی و رسیدن به مقصدی که خواهانشی.این شکست ها هستن که دستِ کتابت رو میگیرن و اون رو برنده ی جذاب ترین کتابِ سال میکنن و ازش یه کتابِ خوندنی میسازن.
    دوستِ خوب و رنگیِ من،همه ی ما درست مثلِ اثری که از انگشتانمون برویِ کاغذ بجای میگذاریم،همونقدر نامکرریم و یک داستانِ متفاوت از زندگی رقم خواهیم زد و حالا این تویی که منحصر به فردِ خودت و قلبِ تپنده ی داستانت هستی.همون شخصیت اصلی و محبوب که باید برای رسیدن به مقصدش،سَر منزلِ شادی و رضایت‌ ،همت کنه و هر بار زمین خورد، دوباره بلند شه و همه چیز رو از نو سَر بگیره.
    امیدوارم این واژه ها طنین انداز نور و امید تو خونه ی دلت باشن و اونجا گرم کنن.هم چنین آرزو میکنم؛لحظاتت،پُر از حضور ِخداوند مهربون بوده باشه‌ و اون خالقِ توانا بر بند بندِ داستانِ تو خدایی کنه،چرا که فکر میکنم همین‌‌ آرزو،برایِ بقا،تعالی و پیروزی تو کافیست.




  17. محیا ملکی
    ۲۰ آبان ۱۴۰۰

    دوست رنگی من سلام 😊.
    میدونی شکست همیشه آخر راه نیست .
    حتی اگر تمام در ها به روت بسته بشن ناامید نشو ، با امیدت یکی از در ها رو بروی خودت باز کن و برو . برو به جلو جایی که بعد کلی زحمت موفقیتت رو پیدا کنی. بعضی ها میگن من نه امکاناتشو دارم نه شرایطشو اما این دلیل نمیشه که تو راهت رو ادامه ندی . تو این راه برای خودت حال خوب بساز . چیزی که َباهاش بتونی راهت رو ادامه بدی . اما اگه شکست خوردی تسلیم نشو . به نظر من و خیلی های دیگه شکست مقدمه ای برای پیروزیه . پیروزی ای که یکی از قله های موفقیته و به تو میگه تو تا اینجا توانستی پس تسلیم نشو و به راهت ادامه بده . دوست رنگی من میخوام بهت یه چیز دیگه هم بگم اینکه فکر نکن تو فقط توی یه زمان مشخص میتونی یه کاری رو بکنی ؛ نه اصلا! برای شروع نه خیلی زوده نه خیلی دیر . پس برو برو به سوی موفقیت برو با انرژی برو .
    امیدوارم تمام لحظات زندگی با حال و انرژی خوب ، با موفقیت ها زیاد و با امید همراه باشن . هر لحظه و هر جا از زندگی امید هست . و یه چیز دیگه اینکه زندگی خودش پیش نمیره تو باید بسازیش پس نویسنده داستان خودت باش .




  18. سوگل
    ۲۱ آبان ۱۴۰۰

    سلام آدم رنگی
    امروز میخوام یه چیز مهمی رو بهت بگم
    تو الان یاد گرفتی که خوشحال شی و خوشحالی رو پخش کنی، یاد گرفتی که چطور صبح که بیدار میشی خوشحال باشی و شب که میخوابی شکرگزار، اما هنوز یه چیزیو یاد نگرفتی و امروز من میخوام یادت بدم.
    من همیشه صبح که که بیدار میشم به چندین دلیل لبخند میزنم و یکیش اینه که دارم به موفقیت نزدیک میشم. گاهی هم شب ها که میخوابم لبخند میزنم برای اینکه موفق شدم و گاهی هم لبخند زدم چون میدونم که شکست خوردم ولی تجربه هایی به دست آوردم.تجربه هایی که از هر طلا و جواهری باارزش ترن. برای همین وقتی بیدار میشم دوباره لبخند میزنم چون که میخوام راهی رو دوباره برم ولی این دفعه مسیر و روشم رو تغییر میدم. لبخند میزنم چون میدونم که این زندگی، به همراه سختی ها و آسونی ها، موفقیت ها و شکست ها و بالا و پایینیاش قشنگه!
    زندگی سخته، شکست داره و غمگینه و پر از عصبانیت هست و ناعدلانه هست…اما نه همیشه! این نیمه ی خالیه لیوانه! ولی در عین حال زندگی زیباست، عشق و محبت داره رنگ داره، صفا داره، شادی داره و مهم تر از همه…
    موفقیت داره!
    این لیوان با هر دو نیمه های پر و خالیش قشنگه! همینطور که زندگی با تلخ و شیرینی هایش قشنگه! هر آدمی، ده ها بار شکست خورده! آدم های موفق برای این برچسب موفق روشون خورده که شکست هم خوردن! ادیسون گفته که من انقدر امتحان کردم و اشتباه کردم که دیگر جایی برای اشتباه نموند! آدما از شکست ها تجربه میگیرن و دفعه ی بعد که امتحان میکنند تهِ تهِ ذهشون یادشونه که اشتباهشون چی بود که دوباره تکرارش نکنند! مهم نیست! اگر شکست خوردین انقدر امتحان کنید و انقدر تلاش کنید که جایی برای اشتباه نمونه!پس تلاش کن!شکست بخور! اما موفق هم بشو!
    من به تو ایمان دارم! تو هم به خودت ایمان داشته باش و با لبخند جلو برو، شکست بخور و موفق شو…




  19. Yasi
    ۲۲ آبان ۱۴۰۰

    سلام آدم رنگی من❤🫂
    شاید به عنوان یه دختر ۱۵ ساله تجربه زیادی نداشته باشم ولی چیزایی که زندگی بهم یاد داده کم نیستن.
    هر کسی ممکنه توی زندگیش شکست بخوره ، ولی مهم اینه که دوباره بلند شه. دوباره تلاش کنه و امیدوار باشه.
    مهم شکست نیست ، مهم اینه که بعد شکست چی کار میکنی .
    وقتی موفق نمیشی، به این معنی نیست که زندگیت تموم شده، دیگه نمیشه من نمیتونم . این افکار منفی رو از خودت دور کن ؛ اگه هر لحظه به خودت بگی بیشتر تلاش کن مطمئن باش شکست نمیخوری.
    خودت میدونی تلاش کردن برای یه آرزو ، یه هدف چقدر لذت بخشه ، وقتی ته کار به اون آرزو نرسی یعنی شکست خوردی اما این یعنی دیگه هیچ آرزویی برات باقی نمونده؟ حتی اگه دوباره هم موفق نشی همین که برای کاری تلاش کردی خودش کلیه. نیست؟ هر کسی خودش انتخاب میکنه ؛ این که یه گوشه بشینه و فقط به نتایج بد فکر کنه ، یا اینکه از جاش بلند شه و تلاش کنه و حتی اگه شکست هم خورد راهشو ادامه بده.
    انتخاب با خودته
    میدونم که میتونی❤🪐💕 تلاش کن🤞🏻🧿




  20. کتایون
    ۲۶ آبان ۱۴۰۰

    سلام دوست رنگی رنگی!
    امیدوارم حالت رنگی باشه.تا حالا به شکست ها و زمین خوردنات فکر کردی؟میدونم که اون لحظه هم گفتی، چرا من؟!چقدر بد شانسم!دیگه آخر راهه،دیگه این کار رو ادامه نمیدم و دیگه نمی تونم زندگی خوبی داشته باشم.اما الان که هنوز زندگیت خوبه و داری از فرصت هات استفادی می کنی!پس شکست آخر راه نیست!سعی کن اونقدر خوب باشی که زیاد شکست نخوری.اما موقعی هم که شکست خوردی از جات بلند شو و دوباره سعی کن،به خودت بگو دوباره سعی میکنم.همه شکست می خورن اما همه هم میتونن دوباره تلاش کنن!تازه شکست یه تجربه ی تازه هم میتونه باشه؛ شاید فکر کنی این حرف منطقی به نظر نرسه اما اگه شکست بخوری،به موفقیت هم می تونی دست پیدا کنی.یه نقل قول هم درباره ش هست:
    *فقط کسانی که جرات شکست های بزرگ دارند
    می توانند به موفقیت های بالایی دست پیدا کنند
    رابرت اف کندی*

    پس هیچوقت از شکست خوردن نترس.طبیعتا وقتی شکست می خوری ناراحت و غمیگین می شی.و ناراحتی اصلا خوب نیست و باید خودت رو شاد کنی و غمت رو از یاد ببری؛چجوری؟

    _ موزیک آرامش بخش گوش بده
    _ یوگا انجام بده
    _ به موفقیت های قبلیت فکر کن
    _ به چیزی که حالت رو خوب می کنه فکر کن
    _ برای یه مدت به شکست خوردنت فکر نکن
    _ بعد از به دست آوردن آرمش،دوباره برای اون چیز تلاش کن

    این چند کار، حتما بهت کمک میکنن تا موفق بشی. پس هیچوقت نا امید نشو.




  21. افروز
    ۲۸ آبان ۱۴۰۰

    سلام آدم رنگی😍😍
    زندگی ما آدمها مثل یه شهربازی نیست؟ گاهی وقتا این شهربازی، مثل شهربازیِ تو صبح،بی رنگ و روحه یه وقتایی هم میتونه رنگی رنگی و پر از سر صدا و شادی و هیجان باشه،مسیر زندگیمون شبیه اون ترن هوایی کنار شهربازی نیست؟؟وقتی سوارش میشی و کمربند میبندی اول صااااف صااااف حرکت میکنه کم کم میری تو سر بالایی تق تق میری بالا،میری بالا،میری بالا، یواشِ یواش تا برسی به قله،به اوج،یهویی ول میشی دلت هری می‌ریزه پایین دوباره میری بالا دوباره میای پایین قانونش اینه همیشه تو اوج نیستی همیشه هم اون ته نمیمونی زندگی همه ما هم همینجوریه گاهی شکست میخوری و تو دره زندگیت گیر میکنی فکر میکنی دیگه امکان نداره پایین تر از اون باشی هی دست و پا میزنی و دست و پا میزنی اما به جایی نمی رسی اما کم کم پیشرفت میکنی رشد میکنی و میری بالاتر و امید تو دلت جوونه میزنه و تو اوج خودت قرار میگیری زندگی بالا و پایین داره شکست و موفقیت داره دره و قله داره اما بعد از هر دره یه قله اس بعد از هر شکست یه پیروزیه حتی تاریک ترین شب ها هم تموم میشه و خورشید طلوع میکنه، پس اگر الان فکر میکنی شکست خوردی و تو دره زندگیت گیر کردی با خودت بگو باز میشه این در صبح میشه شب صبر داشته باش چون بعد هر دره ای یه قله اس اگر الان شکست خوردی و نامید ترینی پاشو تلاش کن چون قله منتظرته که توش بدرخشی💫😍




  22. فاطمه رضائیان
    ۲۹ آبان ۱۴۰۰

    سلام دخترکِ رنگی🌈
    امیدوارم وقتی که این نامه به دستت میرسه حالِ دلت خوب باشه و لبخند بزنی. از فراسوی جنگل‌های بلوطِ کوردستان برات مینویسم؛ سرزمینِ عشق و مهربانی، برای تویی که نمیشناسمت اما جادوی قلم و ادبیات، بینِ قلب‌هامون پُلی سرسبز میزنه از جنسِ لطافت و محبت که کلّی پروانه‌های رنگی اطرافش درحال پروازن.
    بیا اینجا دخترجون، بیا سرتو بذار روی پاهام تا دست بکشم توی موهای قشنگت و برات قصه بگم. قصه‌ی روزگاری که بعد از تلاش‌های زیاد برای هدفِ دلخواهم، شکست خورده بودم و خسته و نا امید از همه‌جا، فکر میکردم دیگه هرگز نمیتونم بخندم. خیلی غمگین بودم و هیچ راهِ نجاتی در تیررسِ نگاهم نمیدیدم، غافل از اینکه قصه هنوز ادامه داره. گاهی میرفتم توی حیاطِ خونه‌مون مینشستم و هم‌صحبت میشدم با درختا و گلدونا و مورچه‌ها، شاید که بتونم آرامشِ از دست رفته‌مو برای دقایقی برگردونم. توی یکی از همین همنشینی‌های آرامش‌بخش بود که اتفاقِ جالبی برام افتاد، اتفاقی که با تمومِ کوچیکیش، یه تلنگرِ بزرگ بود برای من؛ مورچه‌ای دیدم که یه دونه‌‌ی درشت رو روی دوشش به سختی حمل میکرد، چند قدم جلوتر که رفت، دونه از روی دوشش افتاد زمین و مورچه به تنهایی به راهش ادامه داد، با خودم گفتم: “تو چقدر شبیهِ منی مورچه کوچولو، جنگیدی ولی شکست خوردی، حتما الان خیلی غمگینی”. اما چندلحظه بعد دیدم که مورچه برگشت سراغِ دونه‌ش و دوباره به دوش کشیدش، دونه سنگین بود و حرکت رو برای مورچه کوچولو سخت میکرد اما اون تصمیمِ خودشو گرفته بود، نمیخواست از دستش بده، آروم و به سختی شروع به راه رفتن کرد، تو میونه‌های راه گهگاه مکث میکرد اما به تلاشش ادامه داد و دیدم که رسید، مورچه با دونه‌ی درشتی که روی دوشش داشت و با تحملِ تموم سختیا، بالاخره به لونه‌ش رسید. مورچه کوچولوی قصه‌‌ی ما یه نشونه بود برای من، یه نشونه از سوی خدای مهربون که توی تمومِ اون لحظاتِ نا امیدی، داشت با لبخند نگاهم میکرد و مراقبم بود. یه نشونه بود برای اینکه بفهمم شکست نه‌تنها پایانِ راه نیست بلکه شروعِ راهه، چرا که هدایتت میکنه به سوی یاد گرفتن و رشد کردن و تغییر. همین نشونه‌ی کوچیک اما بزرگ باعث شد که من تصمیم بگیرم برای رسیدن به هدفی که دوسش دارم دوباره تلاش کنم و بجنگم. و منم رسیدم، منم درست مثل مورچه کوچولوی قصه به هدفم رسیدم و حالا آدم خوشحال‌تری‌‌ام و تا همیشه از خودم بابت این تلاشِ دوباره ممنونم.
    همه‌ی اینارو گفتم که بهت بگم اگه توی زندگیت جایی به بن‌بست خوردی، اگه تلاش کردی و نشد، این هرگز پایانِ راه نیست، بلکه خدا یه فکرِ بهتر برات داره و این فقط یه فرصته برای اینکه به کمکش بتونی کتابِ قصه‌ی زندگیتو جذاب‌تر و خوندنی‌تر از قبل بنویسی. ایمان داشته باش که خودِ آینده‌ت، جلوتر تو فصل‌های قشنگ‌ترِ زندگیت چشم به راهت نشسته و منتظره تا تو از راه برسی و محکم بغلت کنه و ازت تشکر کنه بابتِ اینکه تو سختی‌ها کنارش موندی و کمکش کردی تا دوباره حالِ خوبشو به دست بیاره و راهشو پیدا کنه و بخنده. نگاه کن به دستات؛ قدرتِ بازسازی توی دستاته، پس بلند شو و بساز زندگیتو همونطوری که خوشحالت میکنه، من مطمئنم که تو هم یه روز میرسی، درست مثلِ مورچه کوچولو.
    نامه‌م رو با این دو بیتِ زیبا از مولانا به پایان میرسونم، دلم میخواد همیشه گوشه‌ی ذهنت نگهش داری و هرجا که نا امیدی به سراغت اومد یادش بیفتی:

    در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا
    ز پسِ صبر تو را او به سرِ صدر نشاند
    و اگر بر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها
    رهِ پنهان بنماید که کس آن راه نداند
    💌🌱




  23. یسنا
    ۲۹ آبان ۱۴۰۰

    اگه بخوام به نامه بنویسم
    چرا ما باید شکست رو بپذیریم و یا گوشه زانوی غم بقل بگیریم اونم وقتی که میتوانیم کلی کار ها بعد شکست بکنیم شاید به این معنا نیست که ما بازنده هستیم بر که شکست ما یعنی درس گرفتن چون که هر بار که شکست میخوریم یاد میگیریم چجوری شکست نخوریم!! پس نباید نا امید بشیم💓💓




  24. پیچک سمی
    ۳۰ آبان ۱۴۰۰

    شاید ، لحظه هایی که دلت می خواد محو شی .
    وقتایی که بغض گلوت رو گرفته . لحظه هایی که دلت نمی خواد به کسی بگی چرا گریه میکنی ، انگار نمیتونی متوقفش کنی ،
    دلت نمی خواد کسی بدونه چی تو قلبت میگذره و لحظه هایی که … تو میدونی چه حسی داری ولی دوست نداری راجع بهشون صحبت کنی و میگی :
    نمیدونم ، همینطوری
    اشکالی نداره اگه گریه کردی ، اشکالی نداره اگه دلت میخواد محو شی و این مهم نیست که چقدر طول بکشه .
    در نهایت روزی می رسه که حس میکنی داری یه قطعه ی موسیقی قشنگ رو می نوازی و برای رویاهات حرکت میکنی …
    اشکالی نداره اگه حس کنی قلبت شکسته …
    چون تو دوتا قلب داری ، مگه نه ؟ اگه دوست داشتی چسب زخم هم دارم ، نگران نباش .




  25. یه دختر رنگی
    ۸ آذر ۱۴۰۰

    رنگی جان سرسخت من سلام:)
    حال دل رنگیت چطوره؟خوبی
    اگه خوب نیستی هیچ اشکالی نداره حتی آدمای رنگی هم بعضی وقتا کم میارن خودمم اینو درک میکنم به هرحال این نامه هدیه ای از طرف من واسه توئه رنگیه سخت کوشم

    میدونم بعضی وقتا زمین میخوری یا حس میکنی نمی تونی از بس چیزی که میخوای بهش برسی بر بیای من خودمم بارها اینو تجربه کردم میدونم خیلی سخته اما مهربون ترینم همیشه که قرار نیست شکست بخوری بالاخره یه روزی یه جایی موفق میشی اگرم نشدی فدا سرت خوش قلب مهربونم بیا بشین کنارم واست چایی بریزم بعدش قوی تر ادامه بده یادت باشه اگه در بسته بود اشکالی نداره میتونی از کلید استفاده کنی اگه در هم نبود خودت بسازش جانم بازم ادامه بده دیدی موقع هایی تلاش میکنی ولی نمی رسی به اون چیزی که میخوای؟
    خب منم واسم
    هزار بار این اتفاق افتاده مهم نیست که چقدر شکست میخوری مهم نیست چند بار زمین میخوری مهم اینه که چند بار قوی تر برمیگردی چند بار قوی تر از قبل ادامه میدی راز موفقیتت همین ادامه دادنته به نظرت کار قشنگیه که نصفِ راه رو بری بعد به خاطر اینکه یه بن بست کوچولو دیدی برگردی؟ به خاطر یه شکست زحمت های خودتو به هدر بدی؟ اصلا فکر کن داری بولینگ بازی میکنی وقتی نتونستی با یه ضربه همه رو بزنی میشینی گریه میکنی؟ نه عزیز من میای وقتی نوبتت شد تلاشت رو بیشتر میکنی بازم ادامه میدی🤷‍♀️😌 پس جانک مهربونم اجازه نده روحیه ی رنگیت با یه شکست یا چندتا شکست نابود بشه باشه؟ حالا یه قسمتی از شعری خودم سرودم رو واست میخوانم که وجودت بشه سرشار از حس خوب🌸🌏 زندگی جاده ایس که همه از آن گذر خواهیم کرد//با همه خوب و بدش راه به در خواهیم کرد//هرچه باشد زندگیست با غم و شاوی پر است//هرچه باشد غم شریک شادی است🌿🙂

    خواهد آمد روزی که پر از لبخندی پس ادامه بده همین مسیر رو
    تو یه آدم رنگی روزای سختی🌱💕

    میسپارمت به خدا جانم
    لبخند فراموش نشود مهربانم🙃💕



ارسال نظر





رنگی رنگی یعنی...