چگونه موفق شدم - کیف‌هایی از جنس تاریخ و طبیعت - RangiRangi

چگونه موفق شدم – کیف‌هایی از جنس تاریخ و طبیعت

چگونه موفق شدم – کیف‌هایی از جنس تاریخ و طبیعت

شنیده‌اید که می‌گویند “زباله یک نفر، گنج آدم دیگری است”. این جمله را می‌توان ایده اصلی شکل‌گیری یک برند سازگار با طبیعت، به نام جت‌سَم دانست. در این کمپانی، از پارچه‌های دور انداخته‌شده و لباس‌های بلااستفاده، برای ساخت کیف‌پول‌های سازگار با محیط زیست استفاده می‌شود. بیشتر این پارچه‌ها دارای طرح‌هایی قدیمی هستند که در لباس‌های دهه‌های پیش به‌کار می‌رفتند.

لورا اسکلتن کسی است که با تکیه بر خلاقیتش، جت‌سم را راه‌اندازی کرده است. او که اکنون ۲۸ سال دارد، از فارغ‌التحصیلان دانشگاه کلمبیا است و پیش از تاسیس این کمپانی، در زمینه معماری محیطی فعالیت می‌کرده است. خانم اسکلتن کار خود را از سنین نوجوانی آغاز کرد. در آن زمان بود که به فروشگاه‌ لباس‌های دست‌دوم می‌رفت تا پارچه‌ها و لباس‌های قابل بازیابی را پیدا کند، به شکل و قالبی مدرن درآورد و از آن‌ها در ساخت چیزی جدید استفاده کند. این رفت‌و آمد به کهنه‌فروشی‌ها اولین قدم‌ها برای تولد یک برند بود. مارکی که هریک از کیف‌پول‌های طراحی‌شده توسط وی، با قیمتی نزدیک ۴۰ دلار به فروش می‌رسد.

پس از فروش بالای کیف‌پول‌ها در سایت در سال ۲۰۰۷ و برگزاری کمپین تبلیغاتی بسیار موفق بود که آوازه محصولات جت‌سم دهان به دهان گشت. کیف‌پول‌های جت‌سم هم‌اکنون در حدود ۱۰۰ فروشگاه واقع در ۷ کشور دنیا عرضه می‌شوند. این محصولات در موزه هنرهای مدرن نیویورک هم به نمایش درآمده‌اند.

در ادامه، بخشی از متن مصاحبه با لورا اسکلتن را بخوانید:

شما از سنین نوجوانی با پارچه‌ها و لباس‌های دست‌دوم، محصولات مختلف می‌ساختید. چه‌چیزی در این کار وجود دارد که همچنان برایتان لذت‌بخش است؟

توضیح دادنش کمی مشکل است، ولی می‌توان گفت که برای ساخت چیزهای مختلف با دستانم، اشتیاق فراوانی در خودم احساس می‌کنم. حتی هنگامی که به استراحت می‌پردازم؛ در پایان، خودم را در حال ساختن چیزهای مختلف و دیوانه‌وار، آن هم تنها محض سرگرمی می‌یابم. یکی از چیزهایی که واقعاً در مورد جت‌سم دوست دارم، چالش دستیابی به چیزی با استفاده از محدودیت‌ها است. قسمت‌هایی که از یک ژاکت یا کراوات کهنه می‌توانید ببرید و استفاده کنید، محدود هستند و به‌ناچار باید اندازه‌های مشخصی را دارا باشند. بنابراین در کنار هم قرار دادن آن‌ها، آن‌هم به شکلی درست، نوعی چالش خواهد بود. این کار از جهاتی مانند سرهم‌کردن قطعات یک پازل است. من از کارم لذت می‌برم، چرا که از ساختن چیزهای مختلف، احساس رضایت می‌کنم؛ ضمن اینکه از درست‌کردن این پازل‌ها هم نوعی لذت حل مسأله به من دست می‌دهد.

شما کارتان را از فروم‌های آنلاینی مانند Etsy و Kickstarter آغاز کردید. چه برنامه‌های دیگری برای رشد و توسعه کسب و کارتان دارید؟

ماجرا برای من این‌طور شروع شد. شغل قبلی‌ام را رها کردم، این کمپانی را راه‌انداختم و سپس به نیواورلئان نقل‌مکان کردم. در آنجا بود که سه شغل برای خودم دست و‌ پا کردم تا بتوانم ایده‌ام را به واقعیت تبدیل کنم. فکر می‌کنم در آن زمان، بیش از ۳ هزار کیف‌پول را شخصاً درست کردم. سپس از طریق Etsy و چند نمایشگاه صنایع دستی در چندین شهر، دنباله کار را گرفتم. کمپین Kickstarter را در پاییز گذشته برگزار کردم، چرا که اگر شما یک هنرمند ورشکسته باشید، نمی‌توانید سرمایه کافی برای طی‌کردن مسیرتان از یک فروشگاه یک‌نفره تا تولید انبوه را فراهم کنید.
بنابراین به استفاده از Kickstarter روی آوردم، چون می‌خواستم به کمک دوستان و خانواده، سرمایه‌ام را اندکی افزایش دهم. پس از آن بود که کاربران Reddit از ایده من استقبال کردند و این آغاز پشتیبانی انفجاری از جت‌سم در دنیا، یا دست‌کم ۳۴ کشور که مردم آن‌ها درباره این کیف‌پول‌ها شوق و ذوق داشتند، بود. کاربران Reddit بسیار صادق و روراست هستند؛ به همین دلیل نه‌تنها از صحبت‌کردن با کسانی که کار مرا دوست داشتند، لذت می‌بردم؛ بلکه شنیدن انتقادها و بازخوردهای مستقیم، اینکه مردم می‌خواهند چه چیزهایی را در طراحی‌های جدید ببینند و اینکه چه‌طور می‌توانم آن‌ها را بهتر کنم، هم برایم جالب بود.

در آغاز معرفی پروژه‌تان در سایت Kickstarter، جمع‌آوری ۴ هزار دلار را به عنوان هدف در نظر گرفته بودید، در حالی که در پایان توانستید ۲۶ هزار دلار سرمایه جمع کنید. این سرمایه اضافی، چه نوع و چه مقدار آزادی‌عمل در اختیار شما قرار داد؟

من می‌توانستم کارها را سریع‌تر سازمان‌دهی کنم. ورود به کار تولید انبوه، چیز ترسناکی است و این موضوع که برای آنچه انجام می‌دادم از پشتیبانی کافی برخوردار بودم، به من دلگرمی خیلی زیادی می‌داد. مسئله مهم‌تر این است که هنگامی که در چنین مقیاسی به تولید می‌پردازید، یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که با آن روبرو می‌شوید کنترل گردش مالی است. برای اینکه بتوانم خط تولید بزرگ‌تری راه‌اندازی کنم، باید سرمایه کافی برای خریداری تمام مواد مورد نیاز را داشته باشم و تا چندین ماه بر کار کارمندان نظارت کنم، تا اینکه محصولاتم به فروش برسند و بتوانم سرمایه اولیه‌ام را بازگردانم. بدون چنین سرمایه‌ای، من می‌بایست مقدار کمی محصول تولید می‌کردم، آن‌ها را به فروش می‌رساندم و پولم را بازمی‌گرداندم؛ دوباره و این‌بار در مقدار بیشتری تولید می‌کردم، منتظر بازگشت سرمایه‌ام می‌شدم و …. ولی داشتن ۲۶ هزار دلار سرمایه به این معنی بود که می‌توانستم در آغاز کار، گام‌های بلندتری بردارم. نمی‌توانم فکر کنم که بدون پشتیبانی‌های کاربران Kickstarter و Reddit، این چیزها چطور ممکن می‌شدند.

آیا همچنان به کار تولید کیف‌پول‌های مردانه ادامه می‌دهید یا اینکه همزمان با رشد و شناخته‌شدن برندتان، به تولید محصولاتی با طرح‌ها و سبک‌های دیگر هم خواهید پرداخت؟

اگر راستش را بخواهید در حال‌حاضر سرگرم کار بر روی یک مجموعه جدید هستم. ولی احساس می‌کنم که ساخت محصول از پوشاک مردانه، آن‌هم از مدهای دهه‌های پیشین، چیزی است که در حال حاضر بهتر با آن کنار می‌آیم. البته من مطمئن هستم که با گسترش خط تولید، به سراغ تجربه‌کردن چیزهای دیگر هم خواهم رفت، ولی فکر می‌کنم که فعلاً همین حال و هوا را حفظ کنیم. اگر به عکس‌های مردان ۵۰ سال پیش نگاهی بیندازید، می‌بینید که آن‌ها بسیار شیک‌پوش بوده‌اند و به شکلی مردانه، برازنده به نظر می‌رسیده‌اند. من فکر می‌کنم این چیزی است که در دهه ۹۰ و سال‌های آغازین قرن ۲۱ از میان رفت و اکنون به‌نوعی در حال زنده‌شدن و بازگشت دوباره است. من کار فعلی‌ام را از این جهت جالب یافتم که فرد می‌تواند به شیوه‌ای مدرن لباس بپوشد، ولی چیزی مانند کیف‌پول یا وسیله دیگری که ظرافت و برازندگی دوره‌ای متفاوت را در خود دارد، به‌همراه داشته باشد.

آیا به نظر شما این محصولات سازگار با محیط زیست توانایی رقابت با تولیدات شرکت‌های دیگر را دارند؟ به نظرتان امتیازهای این محصولات در چه چیزهایی است؟

از دید من، پایداری و سازگاری با محیط زیست، تنها یکی از عناصر پایه‌ای طراحی در دوران مدرن است. این نوع طراحی با محیط زیست سازگار است، ولی من تلاش می‌کنم که به طور ضمنی به این ویژگی دست پیدا کنم؛ چرا که در عصری که در آن زندگی می‌کنیم، تمامی طراحی‌های خوب باید پایدار و محیطی باشند. اگر شما بتوانید بین ساخت چیزی از مواد باقی‌مانده یا مازاد و استفاده از مواد جدید و دست‌نخورده (و البته سازگار با طبیعت)، یکی را انتخاب کنید؛ این منطقی‌تر به نظر می‌رسد که از امتیازهای مواد اضافی و دور انداخته‌شده استفاده کنید. چیزی که برای من هیجان‌انگیز است این است که چگونه عامل پایداری در طراحی‌های متداول وارد می‌شود؛ به شکلی که اگر امیدوارانه به موضوع نگاه کنیم، در طی ۵ یا ۱۰ سال آینده بیشتر چیزهایی که خریداری می‌کنید با در نظر گرفتن عنصر پایداری، طراحی خواهند شد.

توصیه شما به کارآفرینان دیگر چیست؟

مهم‌ترین توصیه‌ای که برای کارآفرینان دارم را می‌توان در دو مورد خلاصه کرد. یکی پشتکار، ادامه دادن به کار و دلسرد نشدن از نتیجه است. گاهی در نوبت اول انجام کاری، نتیجه آن‌طور که باید باشد نیست و باید دوباره به طرح اولیه بازگردید. گاهی هم ممکن است چیزی را که طراحی کرده‌اید و به نظرتان عالی می‌رسد، بازخورد خوبی نداشته باشد.

مورد دوم آن است که باید به بازخوردها و انتقادهایی که در رابطه با کارتان در اختیار شما قرار می‌گیرد، واقعاً توجه کنید و تمام تلاشتان را بکنید که محصول‌تان را تا جایی که ممکن است بهتر کنید. به نظر من، این درست نیست که انتقادکننده‌ها را، با برچسب‌زدن از خودتان برانید و از آن‌ها دوری کنید؛ چرا که انتقادکننده‌ها گاهی می‌توانند بهترین دید از کاری که انجام می‌دهید و همچنین راه بهتر ساختن آن را در اختیارتان قرار دهند. به نظر من، وقتی در کسب و کارتان برای بهتر شدن تلاش می‌کنید، هم باید از کاری که انجام می‌دهید حس اعتمادبه‌نفس و سربلندی داشته باشید، هم با آغوشی باز پذیرای بازخوردها و انتقادها باشید و هم در تمام مدت بر روی اصلاح‌کردن کارتان و بهتر شدن آن تمرکز کنید.

منبع

JET SAM

 

Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on Twitter

دیدگاه‌ها

  1. ehsan rohani
    ۱۵ شهریور ۱۳۹۱

    خیلی جالب و حیرت آور بود
    من چک کردم توی سایت خودش

    قیمتاش رو هم ۲ دلار بیشتر کرده. ۴۲ دلار
    انگار تورم اونجا هم بی تاثیر نبوده




    • نگار یعقوبی
      ۱۵ شهریور ۱۳۹۱

      دیدی چه ایده ساده و خوبی داره ؟؟




  2. maryam
    ۲۵ فروردین ۱۳۹۳

    سلام چطور میشه به سایتشون رفت؟



ارسال نظر





رنگی رنگی یعنی...