قهوه مبادا : برای اینکه جهان انقدر زشت نباشد - رنگی رنگی

قهوه مبادا : برای اینکه جهان انقدر زشت نباشد

قهوه مبادا : برای اینکه جهان انقدر زشت نباشد

یکی از تلخ‌ترین واقعیت‌های دنیایی که توش زندگی می‌کنیم اینه که خیلی از امکاناتی که ما داریم رو دیگران ندارن و دیگرانی هستند که چیزهایی دارن که ما ازشون محرومیم. صدها ساله که بشر حرف از عدالت می‌زنه اما هنوز هیچ نشونه‌ای از این دیده نمی‌شه که هر چی برای خوردن و پوشیدن و رفع نیازهای بشر تو جهان هست به تساوی تقسیم شده.
گروه بزرگی از ما بین ندارها و داراها وایستادیم که بهمون می‌گن طبقه متوسطی. با اینکه فکر می‌کنیم از خیلی چیزها محروم هستیم، اما هنوز میلیون‌ها نفر هستن که داشته‌های معمولی ما رویای اوناست. شاید خوردن یه لیوان چای برای هیچ کدوم از ما نشونه‌ای از رفاه نباشه، اما برای اون پیرمرد فقیری که تمام روز تو خیابونا چرخیده و هیچ خونه‌ای هم از خونه‌های دنیا مال اون نیست و باید تو خیابون بخوابه چی؟ برای اون یه لیوان چای، یه ساندویچ گرم و ارزون یه دنیا ارزش داره.
خیلی از داراها دغدغه آدمای فقیر رو دارن. شاید از طریق یه موسسه خیریه به این دغدغه‌شون برسن، شاید از دستفروشا خرید کنن، شاید به فقرا پول و لباس بدن. اما ایتالیایی‌ها یه سنت خیلی قشنگ و شرافتمندانه برای کمک به ندارها دارن. کار اونا انقدر جالب بود که خیلی زود مورد استقبال قرار گرفت و از کافه‌ای در شهر نپال به سراسر ایتالیا و بعد از اون خارج از مرزهای این کشور تبدیل به رسم شد.
داستان این کمک تو کافه‌ها و قهوه‌خونه‌ها می‌گذره. شما با دوست‌تون وارد یه کافه می‌شید و سفارش‌تون رو می‌دید. مثلا می‌گید ۵ تا چای با دو تیکه کیک. صاحب کافه با دیدن شما دو تا می‌فهمه برنامه‌تون چیه. می‌پرسه دو تا واسه خودتون و سه تا برای مبادا؟ شما هم بهش می‌گید آره و اون می‌ره که سفارش شما رو بیاره. اون دو تا چای می‌ریزه و به لیست مباداش سه تا چای دیگه اضافه می‌کنه. همزمان با اینکه شما مشغول گپ هستید و دارید از نوشیدن چای داغ و کیک‌تون لذت می‌برید، پیرزنی وارد کافه می‌شه و کافه‌چی یه چای داغ جلوش می‌ذاره. اون چای یکی از همون سه چای مباداییه که شما و دوست‌تون سفارش دادید. شاید قبلا کسی یه کیک یا چند تیکه بیسکوئیت یا یه ساندویچ مبادا هم خریده باشه. در این صورت این پیرزن با شکم سیر کافه رو ترک می‌کنه. شما هم با پول پنج چای و دو تیکه کیکی که خوردید و البته وجدانی راحت‌تر و شادتر راهی خونه می‌شید.
این سنت قشنگ به “قهوه مبادا” معروف شده و یه سنت کاملا مردمی و انسانیه. شاید پول ما نرسه که از یه بچه محروم حمایت کنیم که درس بخونه و کار نکنه، اما حتما پول دو سه تا چای در ماه رو داریم که به حساب کسی که نمی‌شناسیم بریزیم.
اگه دوستانی دارید که کافه دارن، یا خودتون مغازه‌ای دارید که خوراکی می‌فروشه، به این ایده فکر کنید. با یه توضیح کوتاه آخر منوتون می‌تونید این امکان خوب رو به مردم بدید که به دیگران کمک کنن. به جنبش جهانی مبادا بپیوندید تا دنیا اقلا برای چند ثانیه و اقلا برای یک نفر جای بد و بی‌رحمی نباشه. شاید ما هم تو ناعادلانه بودن جهان مقصر بودیم. کسی چه می‌دونه!

Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on Twitter

دیدگاه‌ها

  1. مسعود
    ۱۷ تیر ۱۳۹۲

    بسی زیبا بود !
    واقعا حرکت قشنگی انجام داده اند ، اگه ما هم بتونیم این سنت را در بین ایرانی های عزیز رواج بدیم ، عالی میشه .




  2. ** elmin **
    ۱۷ تیر ۱۳۹۲

    واقعا منقلب شدم…
    واقعا قشنگ بووووووووود….چقدر ساده و بزرگ….
    امیدوارم تو ایران هم صافو ساده این اتفاق بیوفته و مثل تمام سنت های قشنگ که با کلک و دغل به اشتباه کشیده میشه،نشه…. :/




  3. الا
    ۱۷ تیر ۱۳۹۲

    خیلی زیبا بود من خودم یه روزهایی …خوب…جز همون دسته از آدمها بودم که کمک دیگران ولطفشون منو خیلی خوشحال کرد…حالاهم دوس دارم خودم این کمکهای کوچیک ولی عظیم وموثر رو به دیگران کنم …راستی میبخشید شایدمن اشتباه میکنم ولی فکرمیکنم شهر توی متن احیاناناپل نیس؟




  4. محسن
    ۱۷ تیر ۱۳۹۲

    عالــــــــــــــــــــی
    فقط یه سوال!
    قهوه چی چی؟!
    مبادا!؟
    تلفظش چطوریه!؟




  5. مریم
    ۱۸ تیر ۱۳۹۲

    بسیار منتظر صح بخیر فردام …
    مرسی به خاطر همه ی چشم ها و نگاهها یی که برامون میذارین تا روزامونو زیبا کنین….
    از ته دل گفتم.




  6. jahan
    ۱۸ تیر ۱۳۹۲

    این روزا آیا واقعا میشه به قهوه چیه اعتماد کرد؟




    • نگار یعقوبی
      ۱۸ تیر ۱۳۹۲


    • K1
      ۱۸ تیر ۱۳۹۲

      ما باید کاری که فکر میکنیم صحیحه رو انجام بدیم، بدون توجه به نتیجه! اگه همه این طوری باشیم خودمون تغییر میکنیم و به تبعش اطرافیان و در نهایت کل دنیا جای بهتری میشه برای زندگی کردن و نه فقط زنده بودن….
      اینقدر برای انجام یک کار صحیح بهانه نتراشیم…




      • هانیه
        ۱۸ تیر ۱۳۹۴

        آفرین! بسیار عالی! ما باید وظیفه مونو انجام بدیم نتیجه ش دیگه دست ما نیست، این همه جا و در هر موضوعی صدق میکنه.




    • عطیه
      ۲۰ مرداد ۱۳۹۲

      اگر بخوای به این مورد فکر کنی کلا باید بیخیال کار خیر بشی.
      تو با خدای خود انداز کارو دل خوش دار…




  7. لیا
    ۱۸ تیر ۱۳۹۲

    مشابه این مطلب با همین عکس پیشتر در سایت آیکافی منتشر شده:
    icoff.ee/fa/قهوه‌-مبادا/

    فکر میکنم لازمه اونجا رو هم -که یه جورایی منبع مطلبتونه- ذکر کنین تا شرط امانتداری رعایت بشه.
    به قول آیکافی ها:
    “منبع ذکر کنید؛ درد ندارد”




  8. فرید
    ۱۹ تیر ۱۳۹۲

    سلام خیلی مطالب زیبا و خوشرنگی در سایت شما هست رنگ و بوی زندگی داره و خیلی خیلی انسان دوستانست جای همچین سایتی خالی بود.از این که سعی دارید دنیا جای بهتری برای زندگی باشه ممنون.از روش درست کردن هات چاکلت ممنون و از این اموزشهای خوب بیشتر بزارید.همین مطلب هم خوب یادمون میندازه که انسان مهربونی باشیم ممنون




  9. هدی
    ۲۷ تیر ۱۳۹۲

    واقعا ایده ی نو و مفیدیه.
    ان شالله هرکدوممون بتونیم درهر زمینه ی شغلی که قرار داریم درحدواندازه ی خودمون برای دیگران مثمر ثمر باشیم




  10. سودابه
    ۱۸ شهریور ۱۳۹۲

    من چون دیابت دارم هیچوقت ساندویج یا بستنی نمیخورم ام هر وقت با دوستان رفتیم بیرون پولشو برای اینکار میدم فروشنده ممنون




  11. نگارین
    ۱۷ دی ۱۳۹۲

    از صدا می ترسد این شب

    در گلویت فریاد را زندان نکن

    نور آن مشعل که داری از کسی پنهان نکن
    .
    .
    .
    بیاین از امروز هر جا رفتیم مبادا رو یادمون باشه




  12. sh
    ۲۷ دی ۱۳۹۳

    عااالی:)
    خیلی خوشحالم که همچین مطالبی رو تو سایتامون میبینم:)




  13. آنی
    ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۵

    چقدر عالی و ساده و قابل اجرا….حتی توی موردهای دیگه
    مرسی.
    رنگی جان اگه میشه این مطلب رو دوباره بازنشر بدین.اگه پیشتر این کار انجام نشده باشه البته.
    هر از گاهی یاداوریش لازم که نه…واجبه!



ارسال نظر





رنگی رنگی یعنی...