رادیو رنگی رنگی - قسمت چهل و چهارم - رنگی رنگی

رادیو رنگی رنگی – قسمت چهل و چهارم

رادیو رنگی رنگی – قسمت چهل و چهارم

قرار هست هر هفته یک قسمت رادیو رنگی رنگی داشته باشیم. این یک پادکست شاد و کوتاه برای آدم های رنگی هست.
این هفته در مورد شو های لباس صحبت کردیم. نه به صورت تخصصی که در این حد که اطلاعات اولیه ای در این موضوع داشته باشید.
این شما و این هم شماره جدید رادیو رنگی رنگی :

 

دانلود رادیو رنگی رنگی – قسمت چهل و چهارم

 

قبل از اینکه مد تبدیل به یه صنعت بزرگ بشه، لباس فقط وسیله‌ای برای رفع نیاز بود. در‌واقع فقط طبقه فوق اشرافی جامعه دید متفاوتی به لباس داشتن. با افزایش سطح رفاه مردم ، پوشش از سطح نیاز بالاتر رفت.پوشش آدما در قرن ۱۷ میلادی اهمیت زیادی پیدا کرد. لباس‌های گرون قیمت در تعداد بالاتری تولید میشدن و مخاطب های بیشتری داشتن. اما یک مانع بزرگ سر راه طراحان و مزون داران اون زمان وجود داشت. اونا مجبور بودن مشتری‌های خاص رو به مزون هاشون دعوت کنن و یکی یکی لباس‌ها رو بهشون نشون بدن. همین ، سرآغازی بود برای تحولی در بازاریابی مد و شروع عصر فشن شو ها. در شماره ۴۴ ام از رادیو رنگی رنگی همراه ما باشید تا ببینید فشن شو ها از کجا شروع شدن و سیر تکاملشون چطور بوده. مطمئناً شما از این همه ریزه کاری و جزئیات شگفت زده میشد.

هیچ تاریخ دقیق و مشخصی برای شروع فشن شو ها وجود نداره. با این حال، خیلی‌ها میگن در اوایل قرن نوزدهم اولین فشن شوها در فرانسه آعاز شدن. همونطور که در شماره های قبلی رادیو رنگی رنگی گفتیم ، فرانسه زادگاه مطرح ترین برندهای دنیا بوده و هست. با این وجود، فشن شو ها خیلی زود از مرزهای فرانسه خارج شدن. ورود فشن شوها به آمریکا داستان جالبی داره. خیاط های بی نام نشون آمریکایی به شدت تحت تأثیر مد های فرانسوی بودند. صاحبان برندهای مطرح آمریکایی به فرانسه سفر می‌کردند و طرح های جدید رو به آمریکا میاوردن. وقتی آلمان فرانسه رو ا شغال کرد، سفر به این کشور سخت شد و بنابراین آمریکایی ها باید فکر دیگه ای میکردن. اینجا بود که فردی به نام لمبرت اولین فشن شو رو در آمریکا به راه انداخت تا مردم رو با مد آمریکایی آشنا کنه. مجله های مد معروف او زمان ، مثل Harper’s Bazzar شیفته مد فرانسوی بودن ولی وقتی این مدل های جدید آمریکایی رو دیدن نظرشون به کل عوض شد. طرح های جدید سادگی خاصی داشتن که اونها رو از مدل های رسمی و شلوغ فرانسوی متمایز میکرد. اینطوری بود که فشن شو ها در آمریکا آغاز شدن.

در ابتدا سالن های مد حرفه‌ای وجود نداشتن و شو ها در محله های پایین شهر برگزار میشدن. شاید یکی از تفاوت‌های فشن شو های آمریکا و فرانسه این بود که فشن شوهای اولیه در آمریکا برای قشر متوسط مردم به وجود آمدن. فشن شو ها در اون زمان بیشتر توی کافه ها، رستوران‌ها و بعضی از هتل ها برگزار میشدن. اتفاقات بدی که تو این مکان ها افتاد باعث شد که طراحان مد فکری به حال فشن شو ها بکنن. نهایتاً یکی از هتل های نیویورک فضای بزرگی رو به فشن شو ها اختصاص داد و دیزانیر ها بسته به تم مد نظرشون ، صحنه رو طراحی میکردن. این مرحله در‌واقع شروع عصر کت واک ها یا همون RunWay Era بود. از تم های عجیب غریب اون دوران می تونیم به تم دادگاه محاکمه ناپلئون و تم دزدان دریایی اشاره کنیم.

یکی از جالب‌ترین بخش‌های کت واکها ، مدل ها هستن. مدلهایی که به کت واک راه پیدا می کنن ، خیلی کمن. جالبه بدونید سالانه بیش از ۲۰۰۰ نفر برای راه رفتن روی ران وی درخواست میدن ولی شاید فقط ۱۰ نفرشون بتونن موفق بشن. یکی از معروفترین مدل های کت واک های میلان و منهتن به نام Gisele سالانه حدوداً ۴۵ میلیون دلار درآمد داره و هر سال فقط ۱۰۰ متر روی ران وی راه میره. یعنی به ازای هر متر ۴۵۰ هزار دلار درآمد داره. البته تمام مدل های اینقدر درآمد ندارن. حدود ۹۰ درصد از مدل ها درآمدی در حدود ۵۰ تا ۶۰ هزار دلار درسال دارن که اصلاً قابل توجه نیست. شرایط مدل شدن هم خیلی سخته. حداقل قد برای خانوم ها ۱۷۸ سانتی متره و کلی شرایط سخت دیگه هم وجود داره.

معروف ترین فشن شو های دنیا به Fashion Week معروفن که در چهار شهر بزرگ دنیا برگزار میشن. لندن ، نیویورک ، پاریس و میلان میزبان این فشن ویک ها هستن. این شو ها چند ماه قبل از فصل های مد برگزار میشن تا فروشنده ها و خریدارها بیشتر با بازار آشنایی پیدا کنن. حتماً تا حالا دید که بعضی از لباس‌هایی که توی فشن ویک ها نشون داده میشن، به هیچ وجه قابل استفاده نیستن. مثلاً لباس‌هایی که تماماً از فویل آلومینیوم ساخته میشن یا لباس‌هایی به شکل پیله پروانه. درواقع این لباس‌ها برای فروش عرضه نمیشن و فقط برای نشنون دادن خلاقیت طراح روی ران وی میان. ممکنه بعداً برای لباس‌های مشتری پسند، ایده‌هایی از این لباس‌های عجیب و غریب گرفته بشه.
امیدوارم چیزی از فشن شوها دستگیرتون شده باشه. تا یه شماره دیگه از رادیو رنگی رنگی ، بدرود.

لمیس

Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on Twitter

ارسال نظر





رنگی رنگی یعنی...