جهان من ایستاده، تو بچرخونش - رنگی رنگی

جهان من ایستاده، تو بچرخونش

جهان من ایستاده، تو بچرخونش

برای همه ما روزای سختی پیش میاد که احساس می‌‌کنیم چرخ دنیا نه تنها به کام ما نمی‌چرخه، که اصلا روی سیاه‌ترین مدار خودش ایستاده. ممکنه فقط یکی دو بار تو زندگی‌مون چنین اتفاقای بدی بیافته، اما به هر حال هیچی مانع این اتفاق‌ها نمی‌شه و بالاخره هر کسی ممکنه تو این شرایط گیر کنه. اگه می‌خواین تو اون روز تنها نمونین، باید هر روز گوش به زنگ باشید و نقش دستی رو بازی کنید که جهان خاموش کسی رو تکون می‌ده و تلاش می‌کنه تا از اون مدار خارج کنه.

فرض کنید الان تلفن‌تون زنگ زده و یکی از دوستات بعد از گپ‌های معمول خبر بیماری مادر یکی از دوستان مشترک‌تون رو می‌ده. شاید مادر این دوست رو هیچ وقت ندیده باشید، اما حالا می‌فهمید که با بیماری سرطان درگیره و دیگه تصور اینکه چقدر حال دوست شما ممکنه بد باشه کار سختی نیست. از تماس دوست اول ناراحت می‌شید و با جملاتی مثل “آخی! الهی بمیرم! …” به خودتون و دوست‌تون دلداری می‌دید. قطع می‌کنید و به دوست مشترک زنگ می‌زنید و جملاتی شبیه این به اون هم می‌گید تا بهش دلداری بدید. شاید جملات‌تون دلگرم کننده‌تر باشه: هر کمکی لازم بود همه جوره روی من حساب کن … این همدردی دوستتون رو آروم می‌کنه. اما با یه ذره خلاقیت می‌تونه امیدهای بزرگتری بده و چرخ گردون رو براش بچرخونه.

این ایده چطوره که با دوستای مشترک‌تون جمع شید و شیرینی خونگی درست کنید و تو بازارچه خیریه بفروشید و همراه دوستی که مادرش مریضه درآمد فروش شیرینی‌ها رو به انجمنی بدید که به بیماران مبتلا به سرطان کمک می‌کنن؟

یا شاید بهتر باشه قبل از دوست‌تون که الان خیلی غمگینه و هزارتا کار داره، برید یه انجمن خوب پیدا کنید و ازشون بروشور و اطلاعاتی بگیرید که به درد دوست‌تون و مادرش می‌خوره. یه مشکل بزرگ تو تنهایی بزرگتر می‌شه. اگه دوست‌تون به این انجمن بره و آدمایی رو ببینه که مثل خودش عزیزشون بیماره، هم اطلاعات مفیدی از کارهایی که باید انجام بده می‌گیره و هم احساس می‌کنه همدردهای زیادی داره و اون و مادرش تنها نیستن. این اتفاق مثل یه معجزه حال هر دوشون رو بهتر می‌کنه.

درسته که قانع کردن کسی که تو اوج بحرانه، برای استفاده از خدمات اجتماعی مثل حضور تو انجمن‌ها و … سخته، اما انجمن‌ها می‌تونن نوری به جهان تاریک کسایی بتابونن که مشکل دارن.

شما دستی باشید که دوست‌تون رو به اون منبع انرژی نزدیک می‌کنه. آدما رو تو مشکلات‌شون همراهی کنید و نذارید تنها بمونن. دیر یا زود عشق و زندگی‌ای که دادید بهتون برمی‌گرده. مطمئن باشید.

Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on Twitter

دیدگاه‌ها

  1. maryam
    ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۲

    خیلی دلگرم کننده ، اگر در همچین شرایطی دوستانی داشته باشی که دلداریت بدن که ما همه جوره کنارتیم تنهات نمیزاریم




  2. محبت
    ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۲

    ببینید من خودم این وضعیت رو تجربه کردم، تو همچین شرایطی که آدم سخت درگیر مشکلشه، وقتی میبینه بعضی از دوستای صمیمیش درگیر روزمره خودشونن و نسبت به مشکل تو بی تفاوتن واقعا خیلی سخته، آدم احساس تنهایی میکنه.




  3. دنیا
    ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲

    دوس دارم واسه بقیه اینکارو بکنم
    هرچند مامان خودم سرطان داشت الان ده سالی هست که حالش خوبه اون موقع منم خیلی تنها بودم




  4. eli
    ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۲

    rangirangi azat mamnunam k yadavari kardi. vaghti b kasi komak nakonim dar darajeye aval khodemun tanhayim… :(




  5. AySan
    ۸ بهمن ۱۳۹۳

    این ایده عالیه :) من همیشه از جملاتی مثل آخی… الهی بمیرم… بیچاره… بدم اومده :دی و این کارا جایگزینای خوبیه ن ^____^




  6. yas
    ۱۴ بهمن ۱۳۹۳

    برای همدردی به کسی جوونش و از دست میده چ ایده ای داری؟ واقعا ادم میمونه چی بگه!!؟




  7. atena
    ۱ اسفند ۱۳۹۳

    Vaghean mamnoon be khatere in Eede ha va jaygozinayi ke yademoon midin, kheyli vaghta adama doos daran be hamdige komak konan ama nemidoonan chejoori , bazam jaygozin vase harfaye deldari dahandeye tekrarimoon behemoon yad bedin , mamnooon :)




  8. نیلوفر
    ۱۲ مهر ۱۳۹۴

    دوستان من دانشجوی پزشکی هستم
    مریضی دارم که یه دختر ۱۳ سالس که به خاطر دیابت و تزریق انسولین و اینکه فکر میکنه با بقیه دخترها فرق داره (همون طور که میدونین تو سن بلوغ هست و بحران های. روحی اون سن) داروهاشو مصرف نمیکنه و دچار افسردگی شده
    خانواده social économic پایینی دارن
    تیم رنگی رنگی
    مخاطبین رنگی رنگی
    میتونین به من ایده بدین که ضمن خوشحال کردنش چطوری امید رو به زندگی و روحیش برگردونم؟
    به من ای میل بزنین
    بی صبرانه منتظرم




  9. سمیرا
    ۲۷ بهمن ۱۳۹۴

    لطف خدا توی زندگی به من همیسه بینهایت بوده ولی همیشه همیشه همیشه غمگینم هیچ انجمن یا گروهی رو هم نمیشناسم که بتونم باهاشون همکاری کنم و این غم رو به شادی بدل کنم.کاش جای بود که منم حس کنم حضورم مفیده و با این کار خوشحال باشم.ساکن قزوینم



ارسال نظر





رنگی رنگی یعنی...